Η φύση αυτής της ανατολίτικης αισθητικής στις τέχνες και στην καθημερινότητα, η φύση αυτής της ομορφιάς είναι αυτή των σκιών και του ομιχλώδους, ο όρος γέννησης και ύπαρξής της είναι το σκοτάδι και η ασάφεια, μια ομορφιά που είναι τέτοια γιατί είναι κρυμμένη, και αμυδρή, μισοϊδωμένη σαν μέσα σε όνειρο, αντίθετα με το αντικείμενο της δυτικής ομορφιάς που πρέπει πριν παραδοθεί στη θέα να στιλβωθεί και να φωτιστεί ολοκληρωτικά γιατί μόνον έτσι θα αναδειχθεί σε όλη του τη δόξα.

Junichiro Tanizaki



25.12.11

Merry?

Νομίζω το Merry τελείωσε στα Χριστούγεννα του 2010, και μας έμεινε μόνο το Christmas.
Καλός μου φίλος μου τηλεφώνησε από την Λάρισα πως στην πολυκατοικία τους έκαναν παγωμένα Χριστούγεννα γιατί τελείωσε το πετρέλαιο και πολλοί δεν είχαν να πληρώσουν, οπότε δεν ξαναβάζουν.
Και πως είδε για πρώτη φορά κάποιον συν-άνθρωπο να ψάχνει στα σκουπίδια μιας ταβέρνας για φαγητό.
Τώρα θα μου πείς, μας μαυρίζεις την ψυχή, ή μας χαλάς τις γιορτές...
sorry guys, but....welcome to the new era..
και γιατί πρέπει να προσποιηθούμε πως τα Χριστούγεννα πρέπει να είναι μια γιορτή πνιγμένη στην ευτυχία και στον καταναλωτισμό;
Αυτός που ψάχνει τα σκουπίδια μπορεί μέχρι πριν λίγο να ήταν ένας άνθρωπος σαν εμένα, εσένα, και το σήμερα δεν ήταν επιλογή του.
Ούτε δική μου.
Κι αν τα γράφω αυτά εδώ, τώρα είναι για να ξορκίσω το στράβωμα καμμιά φορά στο λεωφορείο αν έμπαινε κάποιος που μύριζε λιγότερο όμορφα από τους υπόλοιπους ή μας στρίμωχνε με τα στριμωγμένα σε δυό τεράστιες σακκούλες υπάρχοντά του...


Τέλος πάντων, θα κρατήσω τη μυρωδιά απ' τα μελομακάρονα που έφτιαξα και φέτος, τελικά θα γίνω προληπτική, μια χρονιά δεν έφτιαξα μελομακάρονα, την περσινή, κι η αυτή πέρασε χωρίς πολλά χαμόγελα, θα κρατήσω το βράδυ της Παρασκευής,  θα κρατήσω τη μυρωδιά απ' τα ξύλα στους δρόμους της περιοχής μου, μου θυμίζει εκείνους τους χειμώνες στην Ιο που άναβαν τις ξυλόσομπες, εδώ είναι λίγο πιό chic, ανάβουμε τζάκια ακόμα μέχρι να αναγκαστούμε όλοι να μεταναστεύσουμε στο Περιστέρι ή στα Πατήσια, θα κρατήσω την αίσθηση του νέου που άκουσα πριν ενάμισυ περίπου μήνα , πρέπει να ψάξω απεγνωσμένα να βρω τα Ρώσσικα λαϊκά παραμύθια και φυσικά αδελφούς Γκριμμ, μην πάει χαμένο το πέρασμα απ' την Κοπεγχάγη, α, ναι, θα κρατήσω και το βλέμμα του dr. όταν κατάλαβε πως αυτό που τόσο του άρεσε στην εκπομπή της προηγούμενης Τετάρτης ήταν η Carla Bley!!!




ελπίζω τα επόμενα Χριστούγεννα να μας βρούν πλέον ελεύθερους....