Η φύση αυτής της ανατολίτικης αισθητικής στις τέχνες και στην καθημερινότητα, η φύση αυτής της ομορφιάς είναι αυτή των σκιών και του ομιχλώδους, ο όρος γέννησης και ύπαρξής της είναι το σκοτάδι και η ασάφεια, μια ομορφιά που είναι τέτοια γιατί είναι κρυμμένη, και αμυδρή, μισοϊδωμένη σαν μέσα σε όνειρο, αντίθετα με το αντικείμενο της δυτικής ομορφιάς που πρέπει πριν παραδοθεί στη θέα να στιλβωθεί και να φωτιστεί ολοκληρωτικά γιατί μόνον έτσι θα αναδειχθεί σε όλη του τη δόξα.

Junichiro Tanizaki



10.2.12

Τοπία....

Από δυό πράγματα το ένα είναι το φεγγάρι
το άλλο είναι ο ήλιος
οι φτωχοί εργάτες δεν βλέπουν τέτοια πράγματα
ο δικός τους ήλιος είναι η δίψα η σκόνη ο ιδρώτας το κατράμι
ακόμη κι αν δουλεύουν κάτω απ' τον ήλιο η δουλειά τους κρύβει τον ήλιο
ο ήλιος ο δικός τους είναι ή ηλίαση
και για τις νυχτερινές βάρδιες το φέγγος του φεγγαριού
είναι τα βρογχικά μια λίστα φάρμακα οι μπελάδες τα βάσανα
κι όταν ο εργάτης αποκοιμιέται τον έχει νανουρίσει η αγρύπνια
κι όταν το ξυπνητήρι του τον ξυπνάει
βρίσκει κάθε μέρα μπρος στο κρεββάτι του
το βρωμερό σαρκοβόρο στόμα της δουλειάς
που σαρκάζει και τον κοροϊδεύει
σηκώνεται λοιπόν
και πλένεται
Κι ύστερα βγαίνει μισοξύπνιος μισοκοιμισμένος
περπατάει στο μισοξύπνιο μισοκοιμισμένο δρόμο
και παίρνει το λεωφορείο
του εργατικού προσωπικού
και στο λεωφορείο ο σοφερ ο εισπράκτορας
κι όλοι οι εγάτες μισοξύπνιοι μισοκοιμισμένοι
διασχίζουν το τοπίο πηγμένο ανάμεσα στο χάραμα και τη νύχτα
τα τοπία από τούβλα από παράθυρα με ρεύματα διαδρόμων
το τοπίο έκλειψη
το τοπίο φυλακή
το τοπίο χωρίς αέρα χωρίς φως χωρίς γέλια ούτε εποχές
το τοπίο παγωμένοι εργατικοί συνοικισμοί παγωμένοι κατακαλόκαιρα όπως στην καρδιά του χειμώνα
το τοπίο σβηστό
το τοπίο χωρίς τίποτα
το τοπίο καταχρασμένο καταπεινασμένο κατασπαραγμένο καταληστεμένο
το τοπίο κάρβουνο
το τοπίο σκόνη
το τοπίο γράσο
το τοπίο σκουριά
το τοπίο ευνουχισμένο σβησμένο αφανισμένο εξορισμένο παραπεταμένο στη σκιά
μες στη μεγάλη σκιά
τη σκιά του κεφαλαίου
τη σκιά του κέρδους.
Πάνω σε τούτο το τοπίο λάμπει καμιά φορά έν' άστρο μόνο
ο πλαστός ήλιος
ο χλωμός ήλιος
ο κοιμισμένος ήλιος
ο λακές ήλιος του κεφαλαίου
ο γέρικος ήλιος από χαλκό
ο γέρικος ήλιος σάλπιγγα
ο γέρικος ήλιος αρτοφόριο
ο γέρικος ήλιος απόστημα
ο εμετικός ήλιος του βασιλιά ήλιου
ο ήλιος του Αούστερλιτς
ο ήλιος του Βερντέν
ο ήλιος φετίχ
ο ήλιος ο τρίχρωμος κι άχρωμος
το άστρο της καταστροφής
το άστρο του βουστάσιου
το άστρο του σφαγείου
το άστρο της μαλακίας
ο νεκρός ήλιος.


και το τοπίο μισοχτισμένο μισογκρεμισμένο
μισοξύπνιο μισοκοιμισμένο
καταρρέει μεσ'  στον πόλεμο τη δυστυχία και τη λησμονιά
κι έπειτα αφού τελειώσει ο πόλεμος ξαναρχίζει
να ξαναχτιζεται μόνο του στη σκιά
και το κεφάλαιο χαμογελάει
μα κάποια μέρα ο αληθινός ήλιος θα 'ρθεί
ένας αληθινός ήλιος σκληρός που θα ξυπνήσει το αποχαυνωμένο τοπίο
και θα βγούν οι εργάτες
θα δουν τότε τον ήλιο
τον αληθινό το σκληρό τον κόκκινο ήλιο της επανάστασης
και θα μετρηθούν
και θα συνεννοηθούν
και θα καταλάβουν την πλειοψηφία τους
και θα κοιτάξουν τη σκιά
και θα γελάσουν
μετά θα προχωρήσουν
μια τελευταία φορά το κεφάλαιο θα θελήσει να τους εμποδίσει να γελάν'
θα το σκοτώσουν και θα το παραχώσουν στη γή κάτω από το τοπίο της δυστυχίας
και το τοπίο της δυστυχίας του κέρδους της σκόνης και του κάρβουνου
θα το κάψουν
θα το ισοπεδώσουν
και θα σκαρώσουν έν' άλλο τραγουδώντας
ένα τοπίο κατακαίνουργο πανέμορφο
έν' αληθινό τοπίο ολοζώντανο
κι ακόμη θ΄αλλάξουν τον χειμώνα σε άνοιξη...


Jacques Prevert
Le Paysage Changeur




...παράξενος στ' αλήθεια αυτός ο χειμώνας της φτώχιας όπως τον λέω.
Κυριολεκτικά, δεν είναι ακόμα ο χειμώνας της φτώχιας, οι επόμενοι θα είναι πολύ χειρότεροι.
Όμως φτωχύναμε μέσα μας, πολύ. Ή μήπως είμαστε έτσι πάντα;
Εραστές της επίπλαστης ευημερίας; της εφήμερης λάμψης και της δανεικής ομορφιάς;
θα έρθεις σε έναν παράξενο κόσμο μικρέ μου, παγωμένο κι αγέλαστο.
οι πρώτες λέξεις που θα ακούς γύρω σου θα είναι "απολύσεις" "ανεργία" "μνημόνιο" .


Αλλά τι λέω: Γύρω σου θα είμαστε εμείς. Kαι ο Peter Pan, η Μary Poppins, η Tinker Bell και ο νεραϊδόκοσμος που ανακάλυψα εκείνο το πρωί κατεβαίνοντας τη Σόλωνος ψάχνοντας για βιβλία, τραινάκια, αεροπλανάκια, χαμόγελα, και πολύ, μα πάρα πολύ spoiling!!!
Kαι ο Schumann δίπλα στον Jay, η Minnie R. δίπλα στον Fischer Dieskau, οι Can, οι Nits, ο Captain.


Ναι. Θα φροντίσουμε εμείς για όλα. Κυρίως γι αυτά που θα κουβαλάς μέσα σου.


Θα μου πάρει λίγο χρόνο να ξαναφέρω αυτό το "εγκαταλελειμμένο" blog στα συγκαλά του.
Ποτέ δεν είχα ευκολία στο να μοιραστώ τις σκέψεις μου, και πέρασα μεγάλο διάστημα νιώθοντας παγωμένη μέσα μου. Με τη μουσική το μόνο πεδίο αναφοράς, με τις εκπομπές να απορροφούν όλο το χρόνο και τη δημιουργικότητά μου. Θα επανορθώσω. It's a promise....